Magic Magazine
Op dit moment lijkt een darwinistisch bladen-slagveld over ons te worden uitgestort. Waar komt toch die onbedwingbare neiging vandaan om zelfs maar de grootste onbenulligheid in glossy-vorm te willen publiceren? De vereniging van aardbeienlikkers overweegt een nieuwe titel. De Rijksdienst voor vulpennen herdoopt haar nieuwsbrief ‘penvrienden’ in een heus magazine: ‘Penmag’. Na de ‘Linda’ en de ‘Gullit’ kunnen we binnenkort vast ook de ‘Conny’ tegemoet zien.

Het ei, de kip of het graan?
Is het nou de onbedwingbare creatiebehoefte van ontwerpers, zelfoverschatting van enthousiaste publicisten? Defaitisme van uitgevers en wanhoop van adverteerders? Of heeft deze overvloed een functie? Is hier sprake van een marktbehoefte?

Zeef of wind?
Welke rol heeft het blad nog? Is bijvoorbeeld het mode tijdschrift nog een bepalende factor en trendmaker of is zij slechts observator, spiegel geworden? En hoe werkt dat met het digitale ‘tijdschrift’? Zijn die eigenlijk wel vergelijkbaar?