Wansmaakwansmaakwansmaakwansmaakwansmaak

Romeo Delta presenteert op 20 juni: De avond van de wansmaak!

Om 20.00 uur vormt zich een lange rij voor de kassa van de Unie. Uiteindelijk drommen de laatste bezoekers naar binnen, naarstig worden extra rijen stoelen bijgeplaatst en nestelen de laatkomers zich gezellig op de trappen. We hebben duidelijk weer een goede snaar geraakt met het thema Wansmaak. 

Na een korte introductie van Romeo Delta voorzitter Sanne Pelt over de opzet van de Wansmaak-avond, opent Toon Lauwen de avond. Met zijn HiLo-Index zet hij direct de juiste toon neer die de verdere avond regeert: luchtig, bij tijden dolkomisch en bovenal verrassend. 
Via een schematische opzet zien we hoe de ontwerperswereld er heden ten dagen bijstaat, een glijdende schaal van links naar rechts waarbij wansmaak volgens Lauwen buiten de kaart valt, want wansmaak houdt zich niet aan de regels en bevindt zich in een desolaat landschap. Ook Lauwen ziet dat er nog een wetenschappelijk brug te slaan is, maar deze eerste indexering zet de positionering van kwaliteit in een verrassend perspectief.
Arie van Vliet van Aries Knakenpaleis test wat mooi en lelijk is. Ondanks dat hij wansmaak een pretentieuze term vind kan hij het waarderen dat hij mocht komen. Met zijn online museum zet hij algemene ideeën over schoonheid op het verkeerde been. Opmerkelijke producten en uiteindelijk 'Hobbies met een boodschap' worden droog en ontzettend grappig door Arie getoond. Tenslotte adviseert hij het publiek het eens te proberen: "Je smaak uitschakelen!" 
Net afgestudeerd en lijdend aan het Wicky-de-Viking syndroom: "als ik een idee heb voer ik het uit" begint Anniq Nahumury. In haar zoektocht tast zij niet de grenzen van moraliteit af, maar die van de esthetiek. De kijker wordt meegnomen in iets wat vrolijk lijkt, maar het uiteindelijk niet blijkt te zijn. Algehele esthetiek is vervelend pleit Nahumury maar ook zijzelf zegt er juist in mee te gaan. Mimi Berlin die al jaren via haar blog in alle anonimiteit haar visie geeft op voornamelijk de mode toont ons een korte videopresentatie, waarin mooi en lelijk duidelijk over grenzen gaan van smaak en wansmaak.
Hans Wessels benadrukt hoe persoonlijk wansmaak is: "mogen we oordelen over de buurman als zijn smaak niet de onze is?" En hij stelt dat door wansmaak te laten zien, we juist tonen dat we smaak hebben. Het publiek kruipt gruwelend onder de stoelen als we te zien krijgen wat Wessels persoonlijk het meest vieze vindt dat hij kon bedenken. Wessels houdt zelf ook zijn blik strak naar het publiek gericht om de viezigheid te vermijden.
Dan is het tijd voor gastredacteur Dienand Christe: slechte smaak is voor hem inspirerender dan goed (meestal saaie) smaak. Meten is weten volgens Christe en met een grafiek over het ontwerpproces laat hij ons zien dat je onvermijdelijk in de wansmaak belandt. Met zijn inspiratie zit Christe goed: een dagelijkse wandeling langs een stukje Nieuwe Binnenweg levert hem veel wansmaak op. Door slechte smaak ben je ook bewust dat goede smaak bestaat. Het publiek mag tenslotte stemmen: welke uitnodiging voor de Avond van de Wansmaak kiezen zij? Het blijkt dat we goed zaten.
Helaas kon Joost Overbeek zelf niet aanwezig zijn, maar in een video laat hij zien hoe hij binnen zijn studio degene is die met goed gebruik van wansmaak humor toevoegt. Of door simpelweg het strakke regime in te voeren, voortaan 1 en dezelfde foto voor alle ontwerpen te gebruiken, wat er toe leidde dat we overal de broer van Overbeek naakt de zee in zien rennen. Wansmaak is mooi vinden wat iedereen mooi vind. En dat is eigenlijk nog erger dan geen smaak. Mode, hip willen zijn, met z’n allen datzelfde mooi vinden dat ons wordt gedicteerd door de smaakpolitie levert een saaie wereld op en is slecht voor het milieu. Smaak is prima, maar wel je eigen, besluit Overbeek. 
"Wansmaak is ook maar smaak", begint Evalien Lang haar 7 minuten langs absurde illustraties van haar hand. De zaal geniet van de droge humor. De kritische blik van Lang wordt duidelijk geïnspireerd door de wansmaak, het gezinsleven, onwaarschijnlijke advertenties (met name dankzij een jarenlang abonnement op Mijn Geheim), en slechte damesbladen van toen en nu. 
Barry de Bruin sluit de avond af met 'sentiment die het altijd wint van goede smaak'. De Mexicaanse zanger Luis Miguel Gallego Bateri (Jantje Smit, maar dan in Mexico) zingt de sterren van de hemel, en oefent niet alleen op de Bruin een tomeloze aantrekkingskracht uit. Ook de zaal is er ondanks de overduidelijke wansmaak toch van onder de indruk, tot ieders plezier. Zoals de Bruin zegt: onze hersens begrijpen wel dat het wansmaak is maar ons hart is blind.

Een vrolijke, volgepakte en enthousiaste avond, waarin we konden gruwelen en vooral genieten van een keur aan sprekers.
Wij bedanken nogmaals Barry de Bruin, Evalien Lang, Arie van Vliet, Joost Overbeek, Hans Wessels, Mimi Berlin, Anniq Nahumury, Toon Lauwen en natuurlijk gastredacteur Dienand Christe voor een fantastische avond!

We wensen iedereen een fijne zonnige inspirerende zomer en zien jullie graag terug op de volgende Romeo Delta avond op 19 september en 21 november 2011.

Wil je op de hoogte gehouden worden: www.facebook.com/romeodeltarotterdam
Of geef je op voor onze mailinglijst.